Strona Główna ˇ Artykuły ˇ Forum ˇ Linki ˇ Kontakt z nami ˇ GaleriaCzwartek, Wrzesień 21, 2017
Nawigacja
Strona Główna
Artykuły
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj
Kontakt z nami
Galeria
Filmy o tematyce kresowej
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 49
Najnowszy Użytkownik: OksanaItEry
Ostatnie Artykuły
Obama czy Romney - z...
Znani przedstawiciel...
Pamięci Niezłomnego ...
Agresja sowietów 1939
Chęciński Sylwester ...
Facebook Lubię To
Tablica.pl
Prognoza pogody
Znani przedstawiciele zamojszczyzny

Barzyński Jan

Ur.1848 r. w Tomaszowie Lub. zm.1886), emigrant po wyjeździe do Ameryki Północnej, w Union w stanie Missouri, w 1872 r. rozpoczął wydawanie gazety Pielgrzym. Po przeniesieniu się do Detroit wydawał gazetę Polską Katolicką, w która ukazywała się do roku 1880. W 1873 r. Barzyński założył najstarszą organizację polonijną  Zjednoczenie Polskie Rzymsko-Katolickie- odgrywającą dużą rolę w utrzymaniu polskości wśród emigrantów. W 1885 r. założył w Orchard Lake (stan Michigan) uczelnię polonijną. Zmarł w Chicago i tam został pochowany.


 Chęciński Sylwester

Reżyser filmowy. Urodził się 21 maja 1930 w Suścu, powiat Tomaszów Lubelski. Po ukończeniu w 1956 roku Wydziału Reżyserii w PWSFTviT w Łodzi pracował przez kilka lat jako asystent reżysera (1957 - SPOTKANIA) i jako II reżyser (1956 - ZIMOWY ZMIERZCH; 1959 - LOTNA; 1960 - POWRÓT). Współpracował z takimi reżyserami, jak Stanisław Lenartowicz, Andrzej Wajda i Jerzy Passendorfer. Jako reżyser debiutował w roku 1961.W latach 1976-1980 był zastępcą kierownika artystycznego Zespołu Filmowego "Iluzjon",a w latach 1988-1991 zastępcą kierownika artystycznego zespołu filmowego "Kadr". Dwukrotnie (w latach 1969 i 1975) otrzymał Nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki II stopnia. W 1971 roku otrzymał Nagrodę MON II stopnia. W 1978 roku otrzymał nagrodę czasopisma "Film" za tryptyk filmowy SAMI SWOI, NIE MA MOCNYCH, KOCHAJ ALBO RZUĆ (nagroda przyznana za rok 1977). Jest dwukrotnym laureatem Nagrody Kulturalnej Wrocławia(w latach 1968 i 2000). W 1983 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Dąbrowska Jadwiga 

(ur.15 października 1891 w Poturzynie koło Tomaszowa Lubelskiego, zm. 12 marca 1982 w Płocku), bibliotekarka polska, bibliograf, redaktor "Urzędowego Wykazu Druków" i "Przewodnika Bibliograficznego".

Drzewicki Stefan Eustachy

Ur.1898 r. w Siedliskach koło Hrebennego), w rodzinie zarządcy dóbr ks. Sapiehy.Walczył w szeregach armii austro-węgierskiej, następnie w szeregach WP. Doktor zoologii, w swojej dziedzinie zasłynął z badań nad jaszczurkami, a także w zakresie gruczołów wydzielających płyny tarczycy. W 1939 r. powołany do wojska, zamordowany w 1940 r. w Katyniu.

Głowacki Antoni

Ojciec pisarza Bolesława Prusa. Był ekonomem majątku w Wożuczynie. Tu też przy pałacu mieszkała Apolonia Tremblińska ( matka B. Prusa). W Wożuczynie rodzice pisarza poznali się i 20 listopada 1831 r. wzięli ślub w wożuczyńskim kościele. Tu też urodziła się i zmarła jako dziecko starsza siostra Bolesława Prusa, jej prochy spoczęły na cmentarzu w Wożuczynie

Gołębiowski Łukasz

Ur. 1773 r., uczestnik powstania Kościuszki, bibliotekarz i bibliofil. Pracował w warszawskim księgozbiorze Czackiego w Poryciu. Następnie w Puławach i Warszawie kierował zbiorami księgarskimi. W 1833 r. osiadł w Kazimierówce pod Tyszowcami i tam zmarł 7.01.1849 r.

Gosiewski Władysław

Ur. 8 czerwca 1844 w Honiatynie koło Tomaszowa Lubelskiego, zm. 16 kwietnia 1911 w Wołominie), polski matematyk, fizyk  i logik. Pochodził z rodziny ziemiańskiej, był synem Michała i Katarzyny z Borkowskich. Po studiach w Szkole Głównej Warszawskiej i na uniwersytecie w Paryżu uczył matematyki w III rosyjskim gimnazjum klasycznym w Warszawie, warszawskich szkołach realnych oraz Szkole Handlowej Kronenberga. Od 1872 był jednocześnie urzędnikiem w Towarzystwie Kredytowym w Warszawie. W 1891 został członkiem-korespondentem Akademii Umiejętności w Krakowie, a w 1907 był w gronie członków-założycieli Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.Jego prace dotyczyły rachunku prawdopodobieństwa i fizyki teoretycznej.

Grottger Artur

To przedstawiciel romantyzmu w malarstwie polskim. Lato 1866 roku Grottger spędził ze swoją narzeczoną Wandą Monne w Dyniskach (obecnie Gmina Ulhówek) na dworze Izydory Skolimowskiej. Właśnie wtedy stworzył słynny cykl rysunków "Lituania", rok później zmarł w Paryżu. Śladem spotkań Grottgera i Monne jest  sosna z Dynisk - stojąca do tej pory,  a opisywana w listach kochanków.

Grzymała Wincenty

Ur. 1756 r. w Telatynie, zmarł w 1824 r. w Warszawie, działacz polityczny, senator, prawnik. Zwolennik reform Sejmu Czteroletniego. Utrzymywał rozległe kontakty polityczne, m.in. z T. Kościuszko. W 1809 r.w Księstwie Warszawskim objął funkcję prezesa urzędu administracyjnego powiatu zamojskiego, zaś w 1810 r. prezesa departamentu lubelskiego.

Jachimowicz Teodor

Ur. w 1800 r. w Bełżcu, w rodzinie księdza greckokatolickiego. Studiował malarstwo w Wiedniu, tam też pozostał poświęcając się scenografii teatralnej. Stworzył szereg obrazów o tematyce religijnej oraz pejzaży. Jeden z jego obrazów Chrzest Chrystusa znajduje się w kaplicy biskupiej w Przemyślu. Zmarł w Wiedniu w wieku 88 lat.

Jackiewiczowa Elżbieta

Ur.1902 r. w Nowinkach k. Nieświeża, zm.1976 r. w Podkowie Leśnej. Powieściopisarka, publicystka, pedagog. W 1935 roku objęła stanowisko dyrektora gimnazjum im. Bartosza Głowackiego w Tomaszowie Lubelskim.

Kamiński Julian Aleksander

Ur. 1803 r. w Tarnawatce. W wieku młodzieńczym osiadł we Lwowie, gdzie podjął pracę w Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich i tam zatrudniony do śmierci (1860 r.). Opracował szereg materiałów dotyczących zbiorów Ossolineum, był aktywnym działaczem Towarzystwa Gospodarczego Galicyjskiego. Miał też wspaniałą bibliotekę własną, którą zapisał Towarzystwu Gospodarczemu Galicyjskiemu.

Kapuściński Władysław

Ur. 22.05.1898 r. w Tyszowcach. Wybitny fizyk, w latach 1946-1949 profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1950 r. profesor warszawskiej Akademii Medycznej. Wydał szereg prac z zakresu optyki molekularnej. Zmarł w Warszawie.

Kiwerski Marian

Technolog - piwowar Urodził się 25.03.1884 r. w Łaszczowie, w pow. Tomaszowskim. Gimnazjum Męskie w Lublinie ukończył w 1904 r. W latach 1904-1910 studiował na Wydziale Chemii Technicznej Politechniki we Lwowie. Studia specjalistyczne kontynuował w Bawarskiej Królewskiej Akademii Piwowarskiej w Werhenstephen pod Monachium oraz w Instytucie Bakteriologiczno-Fermentacyjnym w Kopenhadze. W 1919 r. uzyskał tytuł inżyniera dyplomowanego piwowarstwa. Praktykował we Lwowie, Pilźnie, Kopenhadze i Warszawie. W latach 1920-1926 pełnił funkcje kierownicze w firmie Haberbusch i Schiela. W latach 1926-1928 w browarze okocimskim. W latach 1926-1938 był rzeczoznawcą piwowarskim. W 1938 r. został dyrektorem Państwowego Browaru w Ciecierzynie. Od 1941 r. pracował jako rzeczoznawca w Zarządzie Związku Browarnictwa w Krakowie. W latach 1945-1950 był dyrektorem Wydziału Fermentacyjnego Zjednoczenia Państwowego Przemysłu Fermentacyjnego na woj. Krakowskie. W latach 1950-1957 był st. Inspektorem w Wydziale Techniczno-Produkcyjnym Centralnego Zjednoczenia Przemysłu, Piwowarsko-Słodowego. Zmarł 27.09.1960 r. w Warszawie.

Koperska Helena

Ur. 1.03.1868 w Poturzynie. W okresie I wojny światowej osiadła w Lublinie, gdzie zajęła się botaniką. Nie posiadając wykształcenia uniwersyteckiego zebrała jednak olbrzymi materiał z zakresu interesujących ją zagadnień. Opracowała Zielnik, zawierający dane o 1293 gatunkach roślin Lubelszczyzny. U schyłku życia przekazała Zielnik Bibliotece
im. Łopacińskiego, która biorąc pod uwagę jego walory poznawcze przekazała go UMCS. Zmarła 25.11.1946 r.

Koskowski Bolesław

Ekonomista, dziennikarz, publicysta, senator.  Urodził się 20.05.1870 r. w Tyszowcach, w woj. Lubelskim. Do szkół średnich uczęszczał początkowo w Zamościu i Chełmie oraz do Gimnazjum Męskiego w Lublinie. Studia wyższe odbywał na Uniwersytetach Warszawskim i Wrocławskim. W Brukseli, na tamtejszym  Uniwersytecie, uzyskał licencjat w zakresie nauk ekonomicznych i doktorat. Od 1890 r. należał do tajnej Ligi Polskiej. W latach 1896-1899 był członkiem Komisji Krajowej Ligi Narodowej w Królestwie Polskim. Należał do tajnego Koła Wydawniczego Towarzystwa Oświaty Narodowej. Od 1889 r. był dziennikarzem "Gazety Lubelskiej" i "Głosu". Związany był w tym czasie z narodową demokracją. Od 1892 r. zamieszczał w "Głosie" publikacje o problematyce ekonomicznej i społecznej. Odszedł z redakcji w 1899 r., kiedy to "Głos" zmienił orientację polityczną na socjaldemokratyczną. W latach 1892-1895 publikował artykuły o treściach krajoznawczych i etnograficznych na łamach "Przeglądu Tygodniowego". W 1898 r. przeszedł do "Gazety Polskiej", a od 1906 r. był jej redaktorem naczelnym. Od 1905 r. pracował w "Kurierze Warszawskim", będąc m.in. korespondentem w Berlinie i Petersburgu. W latach 1915-1917 był w Komitecie Redakcyjnym Międzypartyjnego Koła Politycznego. W latach 1916-1917 radny m. Warszawy. W latach 1922-1927 był senatorem z listy Związku Ludowo-Narodowego. Wykładał w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie, był prezesem Związku Dziennikarzy RP. Zmarł 23.01.1938 r. w Warszawie.

 

Koskowski Bronisław

Urodził się 12 września 1863 roku w Łaszczowie na Lubelszczyźnie jako syn aptekarza Henryka Koskowskiego. Studia ukończył na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim w 1886 roku uzyskując dyplom prowizora farmacji. Praktykę aptekarską rozwijał w rodzinnej aptece ojca. Był człowiekiem czynu. Prowadził działalność oświatową, polityczną, naukową i gospodarczą. We Lwowie był redaktorem "Czasopisma Towarzystwa Farmaceutycznego" (1897 - 1907), wydawał "Kalendarz Farmaceutyczny". Od 1908 roku Bronisław Koskowski mieszkał i działał w Warszawie. Pracował naukowo, w przemyśle farmaceutycznym, w Sekcji Zdrowia Publicznego, tworzył zręby Izby Aptekarskiej i kształtował ustawodawstwo farmaceutyczne. Był wykładowcą propedeutyki farmacji na oddziale farmaceutycznym Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Jedną z głównych zasług prof. Koskowskiego dla farmacji polskiej było utworzenie w 1926 roku Wydziału Farmaceutycznego przy Uniwersytecie Warszawskim. Na tym Wydziale pełnił funkcję prodziekana, a później dziekana. Był inicjatorem powstałego w 1925 roku Komitetu Budowy Gmachu Wydziału Farmaceutycznego UW.Po II wojnie światowej prof. Koskowski był prezesem Zarządu Naczelnej Izby Aptekarskiej. Na łamach organu NIA "Farmacja Polska" wzywał farmaceutów do odbudowy zniszczonych w czasie wojny zakładów naukowych. Zmarł w Warszawie 6 kwietnia 1946 roku.

Koskowski Włodzimierz

(1893-1965), profesor Uniwersytetu we Lwowie, Edynburgu, Aleksandrii; urodzony w Łaszczowie, syn Bronisława Walerego.

Kosz Mieczysław

Ur. 10 stycznia 1944 w Antoniówce k.Tomaszowa Lubelskiego, zm. 31 maja 1973 r. w Warszawie, pianista i kompozytor jazzowy, absolwent średniej szkoły, który wywarł znaczący wpływ na polską szkołę jazzu. Jego styl łączył pianistykę jazzową
z tradycjami muzyki romantycznej i charakterystycznymi nawiązaniami melodycznymi do polskiego folkloru. Pod względem stylistycznym porównywano go do Billa Evansa, z którym łączył Mieczysława Kosza podobny stosunek do formy i melodyki.W roku 1967 dokonał pierwszych nagrań dla Polskiego Radia. Nagrania te dały początek szerszemu zainteresowaniu sztuką ociemniałego pianisty. Współpraca ze znanymi muzykami, m.in. Czesławem Bartkowskim, Jackiem Ostaszewskim, Bronisławem Suchankiem, Januszem Stefańskim i Janem 'Ptaszynem' Wróblewskim, udział w festiwalach Jazz Jamboree i Jazz nad Odrą oraz nagrody w konkursach zagranicznych zapewniły mu uznanie środowiska jazzowego i słuchaczy.Imię zmarłego tragicznie pianisty nosi Jazz Club im. Mieczysława Kosza prowadzony przez Stowarzyszenie Zamojski Klub Jazzowy im. Mieczysława Kosza.

 

Kraiński Krzysztof

(1556-1618): kaznodzieja kalwiński ; od 1604 r. do końca życia przebywał z zborze w Łaszczowie. Jego główne dzieło Postylla kościoła powszechnego apostolskiego (1608), liczące prawie 1500 stronic, wyszło w łaszczowskiej drukarni. Wcześniej ogłosił m.in. Katechizm z pieśniami (1596), a potem aż sześciokrotnie wydawany.

Kraszewski Lucjan

Ur.1820 r., zmarł 1892 r. Brat pisarza, mieszkał w Dołem  powiat Prużany. Następnie przeniósł się na Zamojszczyznę, pochowany został w Dubie pod Tyszowcami

Kulik Adam Wiesław

Urodził się w 1950 roku w Tomaszowie Lubelskim, dzieciństwo spędził w Wożuczynie. Jest autorem dwóch awangardowych, afabularnych powieści: Lot (1985) i Gra (1993), trzech tomów poetyckich  Pejzaże z Panem Lemonem (1979), Piołunny raj (1985) i Ziemie pulsujące (1990)  oraz książki reporterskiej Droga na południe (2002). Od 1989 roku dziennikarz w tygodnikach Relacje, Nowe Relacje i Tygodnik Współczesny. Współpracował również między innymi z paryską Kulturą, Zeszytami Historycznymi, Kresami i Akcentem. Jako publicysta publikował cykle reportaży z pogranicza wschodniego Polski, wywiady i wspomnienia, a także felietony, recenzje z wystaw malarstwa oraz szkice literackie. Od 1991 roku do dziś pracuje jako dziennikarz Lubelskiego Ośrodka TV, gdzie zrealizował około 40 filmów dokumentalnych, m. in. cykle: Miasta Kresowe (TVP1, TV Polonia), Greckokatolickie cerkwie pogranicza (TVP1, TVP2) oraz filmy biograficzne o Bolesławie Leśmianie (TVP1), Julii i Edwardzie Hartwigach (TVP1, TVP2) i profesor Irenie Sławińskiej (TVP1). Dorobek dokumentalny obejmuje również materiały z szeroko pojętego pogranicza kulturowego, na który składają się między innymi filmy: Dzieje wiedeńskiej Polonii (TV Polonia), Dzicy wojownicy stepu (o polskich Tatarach TV Polonia), Na granicy światów (o Karaimach na Litwie i w Polsce  TVP3), Ormianie polscy, Kaplice i kapliczki Roztocza (TV Polonia). Zrealizował ponad 150 reportaży, filmów edukacyjnych, np. cykl reportaży dokumentalnych Browary Polskie (TVP3), cykl Pogranicze (TVP1) oraz cykle z Indonezji (Barwy Jawy, Bali  magia tropików), Indii (Kanćipuram Święte Miasto, Mahabalipuram, Hyderabad), Sri Lanki (Stolice Ceylonu), Tajlandii (Bangkok  miasto świątyń) i Turcji (Kapadocja, Hetyckie ostatki). Wyróżniony przez australijską Polcul Foundation za pracę na rzecz zbliżenia polsko-litewskiego. Otrzymał Nagrodę Prusa za powieść Lot. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Związku Artystów i Producentów Audiowizualnych.

Lam Jan Paweł

Ur. się 16.01.1838 r. w Stanisławowie.  Uczestnik powstania styczniowego, pisarz (Wielki świat Capowic, Głowa do pozłoty). Ojciec Jana był urzędnikiem skarbowym, często więc przenoszony był  z miejsca na miejsce. U schyłku lat  czterdziestych XIX w. pracował w Narolu. Ojciec Jana, pan Konrad zaprzyjaźnił się z właścicielem pałacyku w Lubyczy panem Ludwikiem Zielińskim. Tu do Lubyczy w roku 1848 zawitał wraz z ojcem dziesięcioletni Jan Paweł Lam. W lubyckim pałacyku, Jan Lam zaprzyjaźnił się z synem właściciela, o dwa lata starszym ,Władysławem Kornelem. Tak powstała więź dwóch młodych ludzi, którzy w przyszłości odegrać mieli pewną rolę w polskiej kulturze.

Lipski Jędrzej

Ur. w 1572 r. w Rzeplinie pod Ulhówkiem. W 1617 r. otrzymał biskupią sakrę. Był biskupem łuckim, następnie kujawskim i krakowskim. Uzdolniony prawnik i liczący się autor dzieł
z tego zakresu. Posłował na sejm Rzeszy do Ratyzbony. Był wicekanclerzem, następnie wielkim kanclerzem koronnym. Zmarł w Krakowie 4.09.1630 r.

Liszt Franciszek

Ur. 22 października 1811, zm. 31 lipca 1886kompozytor i pianista węgierski epoki romantyzmu. Rozwinął przede wszystkim gatunek poematu symfonicznego.W latach 50 XIX w. bywał w Dyniskach na dworze Skolimowskich,. Rodziny Lisztów i Skolimowskich znały się, Franciszek Liszt przez jakiś czas uczył muzyki syna Skolimowskich .

Urban - Mieszkowska Maria

Ur. się 1929 r. w Siemierzu. Malarka światowej sławy. Studiowała w Szkole Malarstwa i Rysunku w Lublinie. Uczęszczała również do Szkoły Reżyserów Teatrów Amatorskich . Pod koniec lat czterdziestych pracowała jako grafik na UMCS, a następnie zajmowała się renowacja kościołów i zabytkowych kamienic. Całe swoje dorosłe życie spędziła w Lublinie, gdzie osiadła na stałe po ślubie z doktorem medycyny Rudolfem Mieszkowskim. Z wielkim upodobaniem malowała dzieci. Obrazy jej zyskały wielki rozgłos i uznanie nie tylko w Polsce. Artystka była zapraszana do wielu galerii na całym świecie. Sama artystka najbardziej poczuła się doceniona, gdy mogła uczestniczyć w wystawie Nasze dziecko w warszawskiej Zachęcie w 1977 r. Nie zapomniała o rodzinnym Siemierzu. W 1990 r. przekazała dla tutejszego kościoła namalowany przez siebie obraz Matki Boskiej Częstochowskiej

 

 

Miklaszewski Jan

Jan "Zagłoba" Miklaszewski urodził się 7 lutego 1874 roku w Łowiczu, jako syn Antoniego urzędnika kolejowego i Konstancji z Wojciechowskich. Szkołę realną ukończył w 1894 roku a w 1898 Instytut Leśny w Petersburgu. Wkrótce po rozpoczęciu w 1899 roku pracy w Zarządzie Lasów Księstwa Łowickiego, Miklaszewski został aresztowany za działalność konspiracyjną. Po zwolnieniu i oddaniu pod nadzór policji, został zatrudniony jako kontroler lasów Ordynacji Zamoyskiej, położonych w Kongresówce i zaborze austriackim. Stanowisko to ułatwiło mu zorganizowanie punktu przerzutu przez granicę ludzi i tajnej literatury. W 1901r. przy pomocy polskich leśników, między innymi z Tomaszowa Lubelskiego, Zawadek, Wólki Łosinieckiej i Rybnicy, przeprowadził przez rozbiorową granicę Józefa Piłsudskiego. Przyszły Naczelnik Państwa Polskiego nielegalnie przekroczył granicę w mundurze leśnika, ponieważ pracownicy leśni mogli się swobodnie poruszać po terenie.

Monsiel Edmund

(1897-1962), artysta-rysownik; urodzony w Wożuczynie. Od 1943 chory na schizofrenię. Pozostawił po sobie dorobek 533 rysunków i szkiców opatrzonych inskrypcjami o treści religijno-posłanniczej. Jego twórczość jest rodzajem albumu ilustrującego plastycznie obraz schizofrenii. Miał wykształcenie podstawowe. Przed wojną prowadził niewielki sklep w prowincjonalnym miasteczku. Po wojnie pracował w cukrowni. Z natury był skryty, chłodny wobec otoczenia, nie przejawiał szczególnych zainteresowań, zwłaszcza w zakresie plastycznym. Zachorował psychicznie w 1943. Całą wojnę ukrywał się na nie opalanym strychu. Przez ten czas unikał ludzi i stał się dziwaczny, m.in. przesadnie religijny Po jego śmierci okazało się, że ostatnie 20 lat swojego życia poświęcił rysowaniu, o czym nikt z otoczenia nie wiedział. Jest pewne, że przed zachorowaniem Monsiel nigdy nie rysował ani nie interesował się sztuką. Monsiel jest rzadkim przypadkiem wyzwolenia przez schizofrenię talentu i inspiracji artystycznej. Edmund Monsiel umarł w 1962 w wyniku komplikacji pogrypowych. Jest najbardziej znanym polskim artystą chorym na schizofrenię.

Ohryzko Piotr Św. Męczennik

Ur. się w 1891 r. we wsi Tarnawatka (powiat tomaszowski). Kształcił się w szkole rolniczej, którą ukończył  1908 r. W latach pierwszej wojny światowej pracował jako nauczyciel. Mając 30 lat wstapił do Wołyńskiego Seminarium Duchownego w Krzemieńcu. Po ukończeniu seminarium otrzymał w Krzemieńcu święcenia diakońskie i kapłańskie. Przez kilkanaście lat był duchownym Diecezji Wołyńskiej. W 1939 powrócił na Tomaszowszczyznę. Zamieszkał we wsi Sumin. Piotr Ohryzko zginął 10 kwietnia 1944 r. we wsi Czartowiec, gdzie celebrował nabożeństwo dla młodzieży. Duchownego wyprowadzono ze świątyni, wrzucono do błota na pobliskich łąkach i przepędzono przez nie konie, aby go stratowały. Ciało męczennika prawdopodobnie pochowano na łąkach w miejscu kaźni. Nie zdołano go dokładniej ustalić

Osterwa Julisz ( nazwisko właściwe Maluszek)

Ur. 1885 r. zm. 1947 r.. Czołowy artysta scen Polski międzywojennej i po II wojnie światowej. Ożeniony z Matyldą Sobieżanką. Na krótko przybył do jej rodzinnego dworu w Siedliskach pod Hrebennem. W Siedliskach pracował nad reżyserią sztuki Kościuszko pod Racławicami. W trudnych latach okupacji często w gronie przyjaciół wspominał swój pobyt w Siedliskach, zaliczając go do najprzyjemniejszych w życiu.

Oszajca Wacław

Ur. 28 września 1947 w Źwiartowie;  polski jezuita, teolog, dziennikarz, publicysta.W 1971 ukończył studia na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W tym samym roku uzyskał święcenia kapłańskie. Od 1987 należy do zakonu Towarzystwa Jezusowego (Jezuitów).Był wikariuszem w Niedrzwicy Kościelnej (1974), Lublinie (1977) i Lubartowie (1978-1981). W 1981 był kapelanem Niezależnego Zrzeszenia Studentów Politechniki Lubelskiej. W latach 1982-1986 przewodniczył Lubelskiemu Komitetowi Pomocy Internowanym i Represjonowanym. W latach 1981-1986 był dyrektorem Domu Rekolekcyjnego w Łabuniach. W latach 1988-1992 był duszpasterzem Jezuickiego Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej w Poznaniu. W latach 1992-1994 był duszpasterzem akademickim i wykładowcą homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym w Toruniu. Od 1995 redaktor naczelny Przeglądu Powszechnego. Od 2001 wykłada homiletykę na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie.Jest również wykładowcą w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadzi seminaria warsztatowe.W 1974 debiutował jako poeta wierszami w miesięczniku Msza Święta. Autor wielu książek i publikacji, wierszy oraz tłumaczeń. Publikował m. in. w Charakterach, Gazecie Wyborczej, Gościu Niedzielnym, Tygodniku Powszechnym, W Drodze. Wielokrotny laureat nagród dziennikarskich i literackich. Prowadzący i gość programów publicystycznych o tematyce religijnej w radiu i telewizji. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Piłsudski Józef

(1877-1935)  polityk, mąż stanu, Marszałek Polski. Dwukrotnie przebywał na Ziemi Tomaszowskiej. Raz w 1901 r. i po raz drugi 20.03.1921 r. Tu na Siwej Dolinie dokona dekoracji Krzyżem Virtuti Militari 14 Pułku Ułanów stacjonującego w Tomaszowie Lubelskim, a także  odznaczył  krzyżami zasługi oficerów i żołnierzy Wojska Polskiego.

Prażmowska  Wołowska Teresa z domu Wysocka,

Ur. 1842 r. w Czartowcu, zm. 1912 w Warszawie. Nauczycielka literatury polskiej, autorka książek dla dzieci i młodzieży ( Anna, Tajemnica życia, Nie w porę). Po studiach w Warszawie, podejmuje tam pracę literacką. Była współredaktorką licznych redakcji, w tym Kłosów i Bibliotekarza warszawskiego. Po przeniesieniu się do Lublina współpracowała z Gazetą Lubelską. Opracowała Podręcznik do nauki literatury powszechnej tłumaczony na inne języki. Była tłumaczką literatury francuskiej i angielskiej. Za działalność polityczną w roku 1894 aresztowana i zesłana w głąb Rosji, skąd powróciła w 1900 r.

Piłsudski Józef

(1877-1935)  polityk, mąż stanu, Marszałek Polski. Dwukrotnie przebywał na Ziemi Tomaszowskiej. Raz w 1901 r. i po raz drugi 20.03.1921 r. Tu na Siwej Dolinie dokonał dekoracji Krzyżem Virtuti Militari 14 Pułku Ułanów stacjonujcego w Tomaszowie Lubelskim, a także  odznaczył  krzyżami zasługi oficerów i żołnierzy Wojska Polskiego.

Prażmowska  Wołowska Teresa z domu Wysocka,

Ur. 1842 r. w Czartowcu, zm. 1912 w Warszawie. Nauczycielka literatury polskiej, autorka książek dla dzieci i młodzieży ( Anna, Tajemnica życia, Nie w porę). Po studiach w Warszawie, podejmuje tam pracę literacką. Była współredaktorką licznych redakcji, w tym Kłosów i Bibliotekarza warszawskiego. Po przeniesieniu się do Lublina współpracowała z Gazetą Lubelską. Opracowała Podręcznik do nauki literatury powszechnej tłumaczony na inne języki. Była tłumaczką literatury francuskiej i angielskiej. Za działalność polityczną w roku 1894 aresztowana i zesłana w głąb Rosji, skąd powróciła w 1900 r.

Rostawiecki Edward

Ur. 1805 r. w Nowosiółkach Poturzyńskich. Zmarł 1874 r. w Warszawie. Historyk sztuki, geograf, archeolog, pisarz. Współpracował z miesięcznikiem naukowym Biblioteka Warszawska, brał udział w założeniu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pieknych w Warszawie. Wydał książki Monety dawnej Polski, Monografia dawnej Polski, Słownik malarzów polskich.

Ratyna Weronika

Ur. 8.10.1895 w Gródku. Zmarła w 1975 r. w Tomaszowie. Malarka prymitywista. Obrazy wykonywała zawsze w zielonej tonacji. U schyłku jej życia obrazy te rozchwytywane były przez etnografów, dziennikarzy i zagranicznych koneserów. Prace jej znajdują się w licznych muzeach. Była laureatką wielu nagród.

Rożek Edward

Ur. się 13.10. 1920 r. w Małkowie pod Hrubieszowem. Miał 5 lat, gdy jego ojciec został zarządcą miejscowego majątku. Po śmierci ojca zamieszkał wraz z matką w jej rodzinnej miejscowości Tyszowcach. Jest jednym z najwybitniejszych współczesnych politologów na świecie. Był doradca i przyjacielem prezydentów Stanów Zjednoczonych Johna Kennedyego i Ronalda Reagana. Jest autorem wielu prac dotyczących historii najnowszej i polityki międzynarodowej. W maju 2002 r. Rada Miasta Tyszowce wyraziła uznanie dla jego zasług w dziedzinie nauki i polityki i nadała mu tytuł honorowego obywatela miasta. Mieszka w Stanach Zjednoczonych.

Sidor Jan

Ur. 1906 r. Pochodził z Majdanu Górnego, malarz prymitywista. Zmarł 14.09.1994 r. Pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Tomaszowie Lubelskim. Malowaniem zajął się stosunkowo późno, bo dopiero w wieku 60 lat. W kręgu tematyki twórczości artysty znalazła się architektura, pejzaże, portrety, scenki rodzajowe. Obrazy tomaszowskiego artysty wiernie oddają charakterystyczne klimaty życia okolicznych wsi i samego miasta, obyczaje i tradycje. W latach 1981-1990 uczestniczył w ponad 30 wystawach zbiorowych i indywidualnych od stopnia lokalnego- do szczeble centralnego, uzyskując wysoce pochlebne recenzje i otrzymując wiele nagród i wyróżnień. O poziomie jego twórczości artystycznej może świadczyć fakt, że wykonane przez niego akwarele i obrazy olejne znalazły się w zbiorach Muzeów Etnograficznych w Warszawie, Krakowie, Toruniu, Lublinie, Wrocławiu.

 

Singer Mendel Pinkas  ojciec noblisty ( prawdopodobnie urodzony w Tomaszowie Lub.)

Pisarka Agata Tuszyńska zbierając nie tak dawno materiały do książki o nobliście
Isaacu B. Singerze trafiła w archiwum zamojskiego Urzędu Stanu Cywilnego na dokument
z czerwca 1889 roku, o pewnym ślubie starozakonnych w Biłgoraju. Pobrali się Mendel Pinkas Singer, lat 21, urodzony w Tomaszowie (syn Szmula i Temy z domu Szejner, małżonków Singer, zamieszkałych w Tomaszowie), z Szewą Zylberman, panną lat 18, córką Jakuba Mordki i Chany z domu Danciger, małżonków Zylberman, zamieszkałych
w Biłgoraju.

Słucki Arnold

 (1920-1972) Poeta, urodzony w Tyszowcach. Do szkoły powszechnej uczęszczał we wsi Klątwy w gm. Tyszowce. Od 1950 r. wydał 12 zbiorków wierszy i tom prozy Polemiki
i refleksje (1957). Przegląd jego dwudziestoletniego dorobku zawiera Faktura światła, Wybór wierszy 1944-1964. Niektóre z tych utworw poświęcone są Huczwie ( Nad Huczwą, zieloną rzeką), Tyszowcom (Urwany psalm, Promienie czasu, Mity na wiosnę). W zbiorze artykułów i reportaży Polemiki i refleksje znajdują się wspomnienia z Tyszowiec

Skulski Seweryn

Ur. 1894 r. w Woli Śniatyckiej pod Komarowem, zm. 1972 w Karnkowie (Bydgoskie), lud. pisarz i poeta. Uczęszczał do ros. Szkoły wiejskiej, wiedzę zdobywał drogą samokształcenia. W 1912 r. wyemigrował do Ameryki Pn. Opublikował ok. 3 tys. wierszy, piosenek, artykułów, felietonów, podpisywał pseud., m.in. Pijawka, Safanduła, Jantek Socha. Uznany za najpopularniejszego polskiego poetę w Ameryce. W 1937 r. wrócił do Polski i osiadł w Karnkowie. Podczas II wojny światowej na przymusowych robotach. W twórczości poetyckiej przeważają wiersze o aktualnej tematyce społecznej. Uprawiał też lirykę osobistą. Nawiązywał do motywów i wzorów artystycznych poezji Mickiewicza, Konopnickiej, Lenartowicza, Broniewskiego, Majakowskiego, poezji młodopolskiej, do tradycji ludowych.

Starowieyski Stanisław Kostka

Urodził się 11 maja 1895 roku w Ustrobnej koło Krosna. Zosta ochrzczony w kościele parafialnym pw. św. Jana Kantego w Ustrobnej. W 1920 r. walczył w stopniu oficerskim
 w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 po ślubie w Łabuniach z Marią Szeptycką zamieszkali w Łaszczowie. Zasłynął jako dobry ziemianin - zapobiegliwy gospodarz i przykładny ojciec rodziny, odznaczający się dużą pobożnością (codziennie wraz z żoną uczestniczyli we Mszy św.) i miłosierdziem wobec potrzebujących. Działacz Akcji Katolickiej, szambelan papieski.19 czerwca 1940 r. aresztowany przez gestapo, został uwięziony w osławionej Rotundzie zamojskiej, a potem na Zamku w Lublinie. Przewieziony do Dachau zakończył życie w Wielkanoc, 13 kwietnia 1941 r. Ojciec Święty Jan Paweł II beatyfikował go 13 czerwca 1999 roku w Warszawie.

Urban - Mieszkowska Maria

Ur. się 1929 r. w Siemierzu. Malarka światowej sławy. Studiowała w Szkole Malarstwa
i Rysunku w Lublinie. Uczęszczała również do Szkoły Reżyserów Teatrów Amatorskich . Pod koniec lat czterdziestych pracowała jako grafik na UMCS, a następnie za

Komentarze
Matt11 dnia styczeń 04 2013 11:04:03
short cocktail dressesshort cocktail dresses
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Ankieta
Czy na forum forum powinna być możliwość wypowiadania się bez rejestracji?

TAK

NIE

Musisz się zalogować, żeby móc głosować w tej Ankiecie.
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Nino
29/07/2015 09:37
Szukam Pracy !!!!!!!

Na Forum
Najnowsze Tematy
Praca
Dobry dowcip :)
Lubicie sobie w cos ...
konkurs na najładnie...
Cerkiew na starej fo...
Najciekawsze Tematy
Cerkiew na starej... [2]
zebranie wioskowe [2]
Dobry dowcip :) [1]
O co chodzi z tym... [1]
Praca [0]
Wiadomości
Copyright © 2011 Korzystając ze stron Rachanie.com.pl zgadzasz się, że zawartość każdej opinii wyraża poglądy i opinie jego autora a nie moderatorów (poza wiadomościami pisanymi przez nich) i nie ponoszą oni za te treści odpowiedzialności. Jeżeli którykolwiek z zamieszczonych opinii kogoś obraża lub w inny sposób jest niezgodny z prawem - zgłoś to administratorowi portalu.

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie